Hygge po polsku, czyli jak z leżenia pod kocykiem zrobić sztukę

Kaszmirowa szczerze zazdrości Duńczykom hygge.

"Tożsamość powstaje poprzez nasze opowieści o sobie i o innych. To znaczy, z język i słowa, których używamy i  które mamy do dyspozycji, wywierają decydujący wpływ na to, kim jesteśmy i jak rozumiemy samych siebie. (...) To samo dotyczy hygge. (...) To słowo nie tylko opisuje rzeczywistość, lecz również je współtworzy."*

Kaszmirowa się nie wymądrza, ale takie podejście do rzeczywistości, w której świat należy sobie jak najbardziej umilać i jak najwięcej odpoczywać w gronie przyjaciół,w swoim ciepłym, przytulnym i zasobnym w czekoladę i rozpalone kominki, domu, wydaje się pomysłem na szczęśliwość zaczerpniętym  wprost z kaszmirowych snów.

można też pić hygge herbatę w hygge filiżance

jeść hygge torty leciutko tylko nadgryzione zębem hygge synka

albo nie tylko torty, w ogóle, dobre jedzenie jeść

... i dużo czytać, a do zdjęcia koniecznie okularki trzeba cyk, na książkę, żeby było bardziej hygge

a czytanie w wannie ( a nawet obok wanny!) jest już orgią szczęśliwości, być może należy dla tego stanu wynaleźć szczególne, szczęśliwe słowo, takie hygge do kwadratu

czekolada to tak naprawdę hygge w pazłotku

Kaszmirowa czytała oburzone wpisy blogerków, że niby co to wielkie heloł, z tym hygge. Ale Kaszmirowa myśli, że byli to te same blogerki, które nie czytali książki. Bo ta książka mówi, stop Kaszmirowa! zacznij cieszyć się swoim przytulnym życiem i jego uroczymi drobiazgami! Utul synka, zagraj z córką w karty, pogadaj z Kaszmirowym przy herbacie. Ta książka to spisane w uroczy   sposób wezwanie do cieszenia się tym, co Kaszmirowa naprawdę ma.

Domem i rodziną.

A gdyby ktoś potrzebował mocniejszego przypomnienia o tym, co się w życiu naprawdę liczy, Kaszmirowi polecają film z Willem Smithem "Collateral Beauty". Trzeba się tylko zaopatrzyć w chusteczki. Najlepiej taczkę. Chusteczek.

Ukryte Piękno

* Hygge. Duńska sztuka szczęścia. M. T. Søderberg, Wyd. Insignis 2016

Święta, święta i po świętach 2

Kaszmirowi wzięli udział w Robótce.

Robótka jest super!

Kliknijcie, na stronę komitetu DezOrganizacyjnego.

Kaszmirowa pluje sobie w brodę, że nie umieściła Robótkowego bannerka wcześniej, ale przecież dobro nigdy się nie kończy, prawdaż? 

A pamiętacie pierwsze święta w naszym domu? Kaszmirowi pamiętają, że było super, że było jedzenie i szybko się skończyło (święta, bo jedzenie u Kaszmirowych nie kończy się nigdy*)

 Zdjęcia choinek są b.nudne. 

A w przyszłym roku to już na mur-marmur dorobimy się czubka! 

o ile igieł nieprofesjonalnych!

Ciastki na choince to element obowiązkowy, będą z Kaszmirowymi na zawsze, bo nikt nie jest w stanie ich zjeść, nawet dzieci Kaszmirowych

Gdzieś we wszechświecie, w innym wymiarze, cały dom Kaszmirowych jest srebrno biały, ale co to za dom, w którym jest czysto?! Tzn. Wy macie czysto? Nie macie na stanie Młodego Kaszmirowego!

A tak wyglądał bekstejdż do tej sesji**

A ten konik srebrny pasuje właściwie wszędzie a na Wielkanoc się go pomaluje po prostu w łowicki wzór. Pisanka taka taka będzie. Z płozami.  I ha!

No, o.k. nie tylko zdjęcia cudzych choinek są nudne, nudne są również nakrycia stołów

Powstałyby jeszcze setki równie fascynujących ujęć, ale rodzina domagała się jedzenia, a...*

Tzn. powstała jeszcze tzw. czerwona wersja stołu, ale Kaszmirowa ma serce i Wam oszczędzi.

Albo i nie! Przecież Kaszmirowa nie po to się męczyła, żeby teraz nie publikować!

* a wtedy skończyłby się świat!

** elfy

 Kaszmirowa w końcu załapała, o co chodzi z tą choinką. 

Choinka to taki wehikuł czasu, przenosi zapachem i kształtem w przeszłość. 

A ozdoby, takie same jak w zeszłym roku a dla bardziej wytrwałych w małżeństwie, nawet takie same od dwudziestu lat, sprawiają, że choinka co roku wygląda tak samo.