Mądrzy a przede wszystkim poczytni blogerzy radzą:
nie pisz o sobie, bo to nikogo nie obchodzi. Well...
Niestety, na niczym innym się nie znam (wszyscy myślą o sobie, tylko ja myślę o mnie, jak mówił Kubuś Puchatek), więc niniejszy wpis dedykuję mojej nienarodzonej karierze blogerskiej.
Moją karierę fotograficzną wyraźnie sponsoruje literka I jak Instagram.
We wrześniu jedliśmy:
owoce
 |
| owoce z miodem, czyli węgle i jeszcze raz węgle |
babeczki z torebki
 |
| tak, tak węglowodanki, mniaam, czekoladka, mniam |
dyń nie jedliśmy, bo były za piękne
 |
| i miały biedronki, a to już za dużo białka |
Chodziliśmy po sklepach ogrodniczych
 |
| fotografować dynie |
Na balkonie sadziliśmy
hortensje i wrzosy a także chryzanemy, które nie okazały się aż tak fotogeniczne
W domu szpanowaliśmy wiecznie zielonymi monsterami i posterami wiecznie żółtymi
 |
| o! happy days! |
Szpanowaliśmy też szanelami
 |
| red lips |
i vogami
 |
| kawa i gazetka |
Urządzaliśmy sypialnię i gabinet (ahahahaha!)
Świeciło nam słońce
 |
| sunny day |
 |
| taki mamy klimat i taki mamy widok z okna |
Biegaliśmy też po lesie:
 |
| tylko raz, także spokojnie :), nie schudliśmy |
*pluralis majestaticus
