Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Figuer. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Figuer. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 7 września 2015

Jesienna deprecha i Figuer

 no, nie dogodzisz

jezu, jezu jaki upał, kto to w ogóle wymyślił, żeby u nas było 40 stopni, kiedy spadnie ten deszcz w końcu, o boże jak pada, tylko ten deszcz, zimno, tak mokro a grzybów nie ma, listopad w ogóle, co to za pomysł z tym listopadem, wykreślić to administracyjnie z kalendarza, jezu jak ja nienawidzę zimy, to białe gówno na ulicach, gdzie są drogowcy ja się pytam, znowu pada, taki biały śnieżek jak spadnie, to chociaż ładnie to wygląda, a teraz to zimno, marzec? marzec?! jezu w marcu jak w garncu, co to ma być, w końcu zima czy lato, jezu jezu jaki upał, kto to w ogóle wymyślił, żeby u nas było 40 stopni

jem figę

Odkąd mamy nasze własne (nasze własne i banku, ofkors) mieszkanie, najbardziej w nim lubię kocyk. Czekałam na ten puchaty szary kocyk i kubek z gorącym earl greyem* od kwietnia.

A teraz zamiast celebrować, to marudzę, że nie mam fotela, kubek  nie taki, a w ogóle, to marzną mi paluszki!

Ja się pytam, gdzie są drogowcy?!



a figę!
FIGUER jest pyszny ziemisty i kosmaty.
Wróć! otulający.
Drzewny i jeansowy.

Pachnie jak bardzo dojrzała figa, czyli jesiennymi liśćmi i dymem.
Winię go za swoją niezdiagnozowaną depresję i dopalam się resztkami słodkiego Baiesa.

wrzosy i orzechy, jak dyktando dla pierwszoklasisty z "rz"
Dobija mnie festiwal chamstwa w polskich internetach.
Smutno a straszno mi.


* przecież nie napiszę, że z pospolitą herbatą?!